- Nowy
Książka opowiada o architekturze pierwszej powojennej dekady, zwłaszcza okresu realizmu socjalistycznego. Koncentruje się przede wszystkim na samych architektach, to oni bowiem dokonywali przekładu form języka doktryny na język praktyki architektonicznej.
Książka opowiada o architekturze pierwszej powojennej dekady, zwłaszcza okresu realizmu socjalistycznego. Koncentruje się przede wszystkim na samych architektach, to oni bowiem dokonywali przekładu form języka doktryny na język praktyki architektonicznej. Trudno dziś o jednoznaczną ocenę złożonej powojennej rzeczywistości. Analiza materiałów źródłowych – w tym wypowiedzi twórców, które zamieściłam w tym tomie – może przyczynić się do rewizji socrealizmu, do dziś nierzadko postrzeganego jako monolityczny twór narzucony odgórnie. Na publikację składają się nie tylko moje badania, ale – przede wszystkim – relacje architektów, uczestników wydarzeń tamtej epoki. To siedem rozmów z mądrymi, świadomymi wagi swych wyborów ludźmi, którzy współtworzyli powojenny świat. Większości z nich nie ma już wśród nas.